Siapa Najib? Anak Sulung Tun Razak dan Jalan Empat Puluh Tahun Menuju Kuasa

Pada tahun 2016, Najib ditanya tentang ayahnya.

Beliau tidak bermula dengan Dasar Ekonomi Baru. Beliau juga tidak menyenaraikan institusi yang ditinggalkan oleh Tun Razak. Yang beliau ingat ialah satu perkara kecil: walaupun ketika bercuti, ayahnya masih memberikan sebahagian besar masa kepada kerja; orang kampung yang datang berjumpa juga akan diberi perhatian. Najib berkata, ketika beliau bersekolah, ayahnya berulang kali berpesan supaya belajar bersungguh-sungguh, kalau boleh menjadi nombor satu dalam kelas. ^1,2

Ini ingatan Najib sendiri, bukan penilaian orang lain terhadap perwatakannya.

Tetapi ia menunjukkan bagaimana beliau suka menceritakan dirinya: bukan sebagai orang yang hanya menunggu untuk mewarisi, tetapi sebagai orang yang perlu membuktikan dirinya layak membawa nama ayahnya.

Undi pada Usia Dua Puluh Tiga Tahun#

Pada tahun 1976, Tun Razak meninggal dunia ketika masih memegang jawatan. Najib kemudian menang tanpa bertanding dalam pilihan raya kecil Pekan di Pahang, lalu masuk ke Parlimen pada usia dua puluh tiga tahun. Pada usia dua puluh lima tahun, beliau masuk ke kerajaan sebagai timbalan menteri. Pada usia dua puluh sembilan tahun, beliau menjadi Menteri Besar Pahang. ^1,2

Ini jalan yang hampir tidak mungkin ditiru oleh pendatang baharu biasa dalam politik.

Beliau mempunyai pendidikan British dan latar belakang ekonomi industri. Beliau juga pernah sebentar bekerja dalam sektor korporat dan institusi awam. Tetapi yang menghantarnya terus ke pusat Parlimen ialah kerusi, nama baik dan suasana berkabung seluruh negara selepas kematian ayahnya. ^1,2

Mengakui perkara ini tidak bermakna menafikan pengalaman politik empat puluh tahun yang kemudian dikumpulkannya.

Begitu juga, menyenaraikan pengalaman empat puluh tahun tidak boleh membuat kita berpura-pura bahawa pintu pertama itu boleh ditolak oleh semua orang.

Beliau Menunggu, Tetapi Bukan Berdiri Diam#

Dari Menteri Besar Pahang, ke Kementerian Kebudayaan, Belia dan Sukan, Pertahanan, Pendidikan, lalu menjadi timbalan perdana menteri, Najib hampir menaiki semua anak tangga penting dalam kerajaan UMNO. ^1,2

Pada tahun 1984, seorang wartawan TIME yang menemu bualnya melihat seorang Menteri Besar muda yang berpendidikan British, tenang geraknya, yakin, dan membawa aura bangsawan politik. Wartawan itu sudah meneka bahawa beliau mungkin suatu hari nanti memimpin negara. ^2,3

Dua puluh lima tahun kemudian, tekaan itu menjadi kenyataan.

Pada 3 April 2009, Najib mengangkat sumpah sebagai perdana menteri keenam. Dalam ucapan hari itu, beliau berterima kasih kepada Abdullah, dan terus menyambungkan misi awamnya kepada ayahnya: membasmi kemiskinan, menyusun semula masyarakat, dan meluaskan peluang pendidikan. ^2,4

Di sini kita perlu berhenti sebentar.

Nama Tun Razak memberi Najib lebih daripada cahaya warisan. Kerana Najib sendiri menggunakan ayahnya untuk menjelaskan misinya, maka setiap kali institusi negara kemudian gagal, setiap kali wang awam tidak dipertanggungjawabkan dengan jelas, semua itu juga boleh diuji semula dengan ukuran yang sama: berkhidmat untuk rakyat.

Riwayat Seseorang Tidak Boleh Ditulis Secara Terbalik#

Selepas kita tahu pengakhiran 1MDB, mudah untuk menulis seluruh empat puluh tahun Najib sebagai satu garis lurus menuju skandal.

Itu menjadikan sejarah lebih senang. Tetapi tidak menjadikannya lebih tepat.

Pada tahun 2009, pengundi belum melihat senarai aset Jabatan Kehakiman Amerika Syarikat. Yang mereka lihat ialah seorang perdana menteri baharu yang berpengalaman, bergerak cepat, dan menjanjikan "Rakyat Didahulukan, Pencapaian Diutamakan". Mereka juga melihat beberapa keputusan hari pertama yang boleh diperhatikan serta-merta. ^2,4

Untuk menilai Najib, kita mesti membiarkan janji awal ini muncul dengan lengkap terlebih dahulu.

Selepas itu barulah kita lihat bagaimana beliau menggunakan kuasa di tangannya.

Seterusnya: "Hari Pertama Satu Malaysia". Tiga belas tahanan ISA diumumkan akan dibebaskan, larangan terhadap dua akhbar ditarik balik; dalam ucapan yang sama, Najib menyerahkan kata-kata "Rakyat Didahulukan, Pencapaian Diutamakan" kepada seluruh negara. Soalannya: siapa yang kemudian akan memberi markah kepada ayat itu?